Εφημερίδα Μεσσηνία Επικαιρότητα

Ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας πραγματοποίησε την Κυριακή 14/06/09 πορεία τεσσάρων ωρών μέσα στο Δρυοδάσος ή βελανοδάσος της Φολόης - Κάπελης. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση: «Τα σημεία που περιηγηθήκαμε ήταν η Φλεβιά Βρύση, Βούλας Καταράχη, Μπαράκες και το Γερμανικό Αεροδρόμιο, το οποίο δημιουργήθηκε από τους Γερμανούς μέσα στο δάσος, κόβοντας και καταστρέφοντας εκατοντάδες δρυόδενδρα κατά την περίοδο του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα το σημείο του αεροδρομίου έχει δημιουργηθεί ξανά με φυσική εξέλιξη και δεν θυμίζει τη δυσάρεστη αυτή περίοδο.
Αφετηρία για την πρώτη μας ξενάγηση μέσα στο Βελανοδάσος της Φολόης ήταν το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου, όπου και καταλήξαμε μετά το πέρας των 4 ωρών της πορείας μας. Οδηγός μας ήταν ο κος Ευθύμιος Αλεξόπουλος Αντιπρόεδρος του Ε.Ο.Σ. Καλαμάτας καθώς και ο κος Αλμπάνης Παναγιώτης καλός γνώστης της περιοχής, λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας και όχι μόνο. Ο κος Αλμπάνης είναι υπάλληλος του Δασαρχείου Αμαλιάδας και Πρόεδρος του Φυσιολατρικού Συλλόγου Αγίου Ιωάννη Προδρόμου. Η περιήγησή μας μέσα στο δάσος ήταν ευχάριστη τόσο από πλευράς ομορφιάς που μας προσέφερε πλουσιοπάροχα η "οικοδέσποινα" Βελανιδιά, όσο και από πλευράς του βαθμού δυσκολίας περιήγησης. Τα γέλια και τα πειράγματα μεταξύ των συμμετεχόντων κατά την διαδρομή τροφοδοτούσαν με ενέργεια την ομάδα τόσο στις ανηφοριές όσο και στις κατηφοριές.
Το Δρυοδάσος της Φολόης - Κάπελης βρίσκεται στην ορεινή Ηλεία στα σύνορα της Αρκαδίας με την Αχαΐα και στους ΝΔ πρόποδες του όρους Ερυμάνθου. Έχει υψόμετρο 600 - 630 μέτρα και καλύπτει έκταση 218.000 στρεμμάτων. Πήρε το όνομα του Φολόη από τη Μυθολογία και τον βασιλιά των Κενταύρων Φόλο, φίλο του Ηρακλή. Σε όλο το οροπέδιο κυριαρχεί η ευθύκορμη βελανιδιά (δρυς), την οποία οι κάτοικοι της περιοχής ονόμασαν Κάπελη που σημαίνει πυκνό δάσος ή άφθονο δάσος. Η Κάπελη λέγεται και «μπαλκόνι της Ηλείας». Από τα ψηλότερα βουνά το βελανοδάσος μοιάζει σαν μεγάλο αλώνι με ακτίνα 10 χιλιομέτρων ενώ, από τα χαμηλότερα βουνά φαίνεται σαν δρεπάνι. Στην Φολόη - Κάπελη πηγάζει ο Πηνειός ποταμός ή Πηνειακός Λάδωνας και σχηματίζεται το φαράγγι γύρω από το χωριό Αντρώνι, που χαρακτηρίζεται ως οικότοπος μεγάλης ιστορικής και οικολογικής αξίας. Είναι ένα από τα σπανιότερα δάση και μοναδικό στα Βαλκάνια. Τα δένδρα της βελανιδιάς φτάνουν σε πολύ μεγάλο ύψος, είναι ευθύκορμα με πλάγια διακλάδωση και φύλλωμα σκούρο πράσινου χρώματος. Στον πλούσιο ίσκιο των δένδρων φυτρώνουν και ευδοκιμούν μόνο η φτέρη και τα σφερδούκλια. Την χλωρίδα της ευρύτερης περιοχής του δάσους αποτελούν οι καστανιές, τα πλατάνια, τα πουρνάρια, οι κουμαριές, τα σπάρτα, τα ρείκια καθώς και μερικά οπωροφόρα δένδρα. Η πανίδα της περιοχής από την αρχαιότητα και μέχρι το 1950 αποτελείτο κυρίως από αγριογούρουνα, ζαρκάδια, ελάφια. Σήμερα θα συναντήσετε αν είστε τυχεροί όπως εμείς που επισκεφτήκαμε το δάσος της Φολόης - Κάπελης πολλές χελώνες, καθώς και λαγούς, αλεπούδες, τσακάλια, κουνάβια, νυφίτσες και σκαντζόχοιρους. Η ορνιθοπανίδα αποτελείται από αετούς, πέρδικες, μπεκάτσες, φάσες, κίσσες, τρυγόνια, τσαλαπετεινούς, κούκους και κουκουβάγιες. Το βελανοδάσος είναι άνυδρο κατά την περίοδο του καλοκαιριού, επομένως διατηρείται μόνο από την υγρασία που έχει το έδαφος. Η συγκράτηση υγρασίας από το βρόχινο νερό στο έδαφος βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα λόγω των πολλών και ψηλών δένδρων βελανιδιάς σε μικρή απόσταση μεταξύ τους (1 με 1,5 μέτρα), της πυκνής χαμηλής βλάστησης κυρίως με φτέρη στα 50-60 εκατοστά και του φυλλοτάπητα που δημιουργείται από την πτώση των φύλλων της βελανιδιάς. Το βελανοδάσος της Φολόης - Κάπελης προσφέρεται τόσο για πεζοπορία και ιππασία όσο και για ποδηλασία, λόγω των καλά διατηρημένων δρόμων που διασταυρώνονται σε πολλά σημεία μεταξύ τους σε μεγάλη έκταση του δάσους. Για μας το δάσος δεν είναι μόνο δένδρα με δροσερή ατμόσφαιρα, είναι το εξοχικό μας σπίτι, πάμε για να περάσουμε και να νοιώσουμε όμορφα, με το σώμα μας αλλά και την ψυχή μας. Είναι η φυσική παιδική χαρά μικρών και μεγάλων και θέλουμε να παραμείνει όπως έχει, χωρίς αρνητικές ανθρώπινες παρεμβάσεις, μία από τις οποίες είναι και τα περιττά πλέον για κάποιους αντικείμενά τους (σκουπίδια, μπάζα κ.λπ.).